بود و در صحن مطهر حضرت معصومه ( س ) روضه مىخواندند . خيلى متأثر شدم و زياد گريه كردم . بعد از آن ، آمدم قبرستان شيخان و زيارت اهل قبور : زيارت « السلام على اهل لا إله الّا الله . . . » را خواندم . در اين هنگام ديدم : تمام ارواح ، روى قبرهايشان نشسته‌اند و همگى گفتند : عليك‌السلام . شنيدم زمزمه‌اى داشتند . مثل اين كه دربارة امام حسين ( ع ) و عاشورا بود . » « 1 » هشدارى از آقاى قاضى هنگامى كه آقا محمد تقى آملى در نجف اشرف مشغول تحصيل بودند ، يك شب به خاطر خستگى به بالشى كه پشت سرشان بوده تكيه داده و قرآن تلاوت كردند . فردا كه خدمت استاد اخلاق شان ميرزا على آقاى قاضى مىروند ، استاد بى مقدمه مى فرمايد : « مىدانى چه چيز را از دست دادى ؟ » . عرض مىكند : « خير » . مى فرمايد : « بالا را نگاه كن ! » . سر را بالا مى برد ناگهان قصرى سفيد با درختانى سبز و نهر آبى شفاف و گل هايى فراوان مى بيند . وقتى به خود مى آيد همه چيز عادى مىشود . » . « 2 » رهنمودهاى حياتبخش سفارشات و رهنمودهاى عالمان ربانى براى عموم مردم كارساز و راهگشاست . در اينجا با چند توصيه از ايشان دلهايمان را صفا بخشيم : چهار وصيت به خانواده از توصيه ها و نصيحت‌هايى كه به خانواده داشته اند اين بود كه : نماز اول وقت را ترك نكنيد و خوش اخلاق و خوش برخورد باشيد و از مال حرام بپرهيزيد . « 3 » تهذيب نفس آيت الله جوادى آملى در خاطرات خود مى گويد : ايشان سعى مىكردند هر وقت حضورشان مىرفتيم مجلسشان آموزنده باشد . گاهى داستانى ذكر مىكردند كه حكايت از آن مىكرد كه انسان راهى جز تهذيب نفس ندارد ، گاهى مىفرمودند به اينكه من خواب ديدم دشمن به من حمله كرده است و به من پرخاش مىكند ، من ناچار شدم كه دست او را بگيرم ، و دستش را گاز گرفتم و بغتتا از شدت درد بيدار شدم ، ديدم دستم در دهان خودم قرار دارد . فهميدم دشمن من خودم هستم و كسى به سراغ من نمىآيد . اين نفس است كه دشمن من است . ما از بيرون آسيب نمىبينيم . هر چه مىبينيم از درون است . « 4 »

--> ( 1 ) - به نقل از سايت سيد رضى شيرازى . آيت الله شيخ محمد تقى آملى / جمعه ، تير 12 ، 1388 . ( 2 ) - پيام حوزه : بهار 1377 ، شماره 17 ( 3 ) - به نقل از صبيه محترمه مرحوم آيت الله آملى . درجستجوى استاد ص 45 . ( 4 ) - مصاحبه آيه الله جوادى در كيهان فرهنگى / آذر 1364 / شماره 21